Tak!

Zrobiłam to!
Ile można słuchać jak bedznadziejnym się jest?
I niesamowite jest to, że to się udało!
Przeprowadziliśmy rozmowę - taką prawdziwą.
Jak z filmów - co nas gnębi, co jest źle i co chcielibyśmy zmienić.
Jest lepiej!

Agresywna?

Jestem. Ale czy oni nie mogą mnie zaakceptować? Oni powinni. Do niczego się nie nadaję. Ile razy mi to powtarzają? Może mi się wydaje, że bez przerwy?
Zero zaufania.
Zero empatii.
Zero miłych relacji.
Ja nie chcę tego naprawiać.
Chce uciec.
Nigdy tego nie zrobie.
Pieprzony matematyczny mózg wie, że to jest ez sensu.
Nie pozwala marzyć.

WADY

Jakie macie wady ?
Każdy ma ich wiele, ale czy potraficie się do nich przyznać ?

Ja mam wiele wad, ale są takie które przeszkadzają mi w codziennym życiu.

Moją podstawową wadą jest strach. Chociaż w moim przypadku to zwyczajna nieodpowiedzialność. Boję się powziąć kroki by coś zrobić. Boję się odrzucenia i negatywnych opinii. A najgorsze jest to, że jestem uważana za dość twardą osobę i umiem wszystko zbyć śmiechem, ale gdy coś mi się nie podoba nic nie mówię.

Ten post to w sumie moje żale, ale znajduje w moich przemyśleniach odpowiedzi na wiele rzeczy.
Na przykład  mimo, że komentarze do moderacji są miłe ja ich nie akceptuje, ponieważ jest tam prośba, żebym pokazała sweter, a wiem, że chociaż jedna znajoma osoba może znaleźć ten post i się dowiedzieć...
No ale czego, nie mam na tyle odwagi, żeby ten blog stał się czymś osobistym. Mimo wszystko ja tak traktuje ten post.